*در عجبم از مردمانی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند

 و بر حسین می گریند که آزادانه زیست..

**حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود

افسوس که بجای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند

و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند..

                                                     (دکتر علی شریعتی)

                                 ((فعلا کامنتدونی غیر فعاله  تا اطلاع ثانوی ))       

هروخ اوووومدم خفرتون میکنم..

ماااچچچچچ

یا علی

يک روز بعد  از ظهر وقتي اسميت از سر کار برميگشت، سر راه زنی را ديد که ماشينش خراب شده و با اضطراب در برفها ايستاده بود .آن زن برايش دست تکان داد تا متوقف شود..

اسميت پياده شد و خودش را معرفي کرد و گفت که برای کمکش آمده.
زن گفت صدها ماشين از جلوي من رد شدند ولي کسي نايستاد، اين واقعا لطف شما را ثابت میکند.

وقتي که اسمیت لاستيک را عوض کرد و درب صندوق عقب را بست و آماده رفتن شد, زن پرسيد:" من چقدر بايد بپردازم؟"
و او به زن چنين گفت: " شما هيچ بدهي به من نداريد. من هم در اين چنين شرايطي بوده ام. و روزي يکنفر هم به من کمک کرد¸همانطور که من به شما کمک کردم.اگر تو واقعا مي خواهي که بدهيت رو به من بپردازي¸بايد اين کار را بکني. :
"نگذار زنجير عشق به تو ختم شود!"

چند مايل جلوتر زن کافه کوچکي را ديد و رفت داخل تا چيزي بخورد و بعد راهش را ادامه دهد ولي نتوانست بي توجه از لبخند شيرين زن پيشخدمتي بگذرد که مي بايست هشت ماهه باردار باشد و از خستگي روي پا بند نبود..
او داستان زندگي پيشخدمت را نمي دانست¸واحتمالا هيچ گاه هم نخواهد فهميد.

وقتي که پيشخدمت رفت تا باقیمانده ی صد دلار زن را بيارورد ، زن از در بيرون رفته بود ، درحاليکه بر روي دستمال سفره يادداشتي باقي گذاشته بود. 
اشک در چشمان پیشخدمت حلقه زده بود.. 
در يادداشت چنين نوشته شده بود:" شما هيچ بدهي به من نداريد.
من هم در اين چنين شرايطي بوده ام. و روزي يکنفر هم به من کمک کرد،همانطور که من به شما کمک کردم.
اگر تو واقعا مي خواهي بدهيت را به من بپردازي،بايد اين کار را بکني :
نگذار زنجير عشق به تو ختم شود!".

همان شب وقتي زن پيشخدمت از سرکار به خانه رفت در حاليکه به پول و يادداشت زن فکر ميکرد به شوهرش گفت :"دوستت دارم اسميت همه چيز داره درست ميشه "

                                                                       دیر به دیر میام.. .. .

من ،

رنج آن دلقک دوره گرد را که

اقیانوسی از غرور در دلش موج میزند

اما سکه ی صدقه ی رهگذر ،

خودخواهی آن را میخشکاند ، احساس کردم .

(احمد حسینی)

  یکم دیر به دیر میام ..